Het Nieuwe Testament


Je bent hier: Home » De Bijbellezer » Het Nieuwe Testament

 

Het tweede gedeelte van de Bijbel wordt het Nieuwe Testament, of ook wel het Nieuwe Verbond genoemd.

 

  • Het begint met vier zogenoemde evangeliën, namelijk Mattheus, Marcus, Lukas en Johannes. Evangelie betekent letterlijk “goed bericht”, vaak vertaald met “blijde boodschap”.
  • Lukas gaat daarna verder met een verslag over wat de apostelen deden. Het begint met dat Jezus voor de ogen van Zijn discipelen opvaart naar de hemel en teruggaat naar zijn Vader. Verder beschrijft dit boek hoe het evangelie zich over de wereld verspreidde.
  • Daarna komen er brieven van Paulus die hij aan door hem gestichte gemeenten en aan een enkele persoon stuurde om hen te helpen en allerlei geloofszaken nader uit te leggen.
  • Dan een paar briefjes van Jakobus, Petrus, Johannes en Judas.
  • Ten slotte de Openbaring aan Johannes. Dat beschrijft (onthult) grotendeels het einde van de tijd. Daarom wordt dit Apocalyps of Eschatologie genoemd.

 


 

Verschil

Het verschil tussen het Oude Testament en het Nieuwe Testament is met name het feit dat God in het Oude Testament een verbond had gesloten met één volk, namelijk Israël. Met als doel dat de geslachtslijn beschermd werd waaruit Jezus, de Messias geboren zou worden. Zelfs het teken van dat verbond had daar mee te maken, namelijk de besnijdenis(1).

Nu deze Messias is verschenen, is het heil dat Hij brengt, bestemd voor alle volken en sluit God Zijn verbond met iedereen die Hem aanvaardt als schepper en Zijn Zoon Jezus Christus als Redder. Met als doel mensen een nieuw leven te geven. Het teken van dit verbond heeft daar weer mee te maken, namelijk een nieuwe Geest ontvangen, de Geest van God.

God roept al deze gelovigen bij elkaar en noemt hen ekklesia, letterlijk “de bijeen geroepenen”, of “de uit weggeroepenen”. Het woord ‘kerk’ is daarvan afgeleid.

Gemeente

In het Nieuwe Testament is dit woord vertaald met ‘gemeente’.

Ook noemt Jezus de gemeente “Zijn Lichaam”.

De gemeente is dus “het Lichaam van Christus.”

Het woord ‘gemeente’ staat weer in nauw verband met ‘gemeenschap’. Een groep mensen die iets gemeenschappelijks hebben en veel gemeenschappelijk doen. Die verantwoordelijkheid naar elkaar nemen, omzien naar elkaar.

En zo wordt de gemeente ook genoemd: “de gemeenschap van de heiligen.” Hierbij duidt heiligen niet op heilige boontjes (want dat zijn ze ook helemaal niet), maar op het apart gezet zijn. Een bijzonder kenmerk hebben, namelijk het gemeenschappelijk geloof in God als Schepper en Jezus als Redder. Dat verbindt hen.


 

Met betrekking tot deze structuur van een gemeente, zie verder de artikelen die gaan over de gemeente.


 

Naar de volgende pagina’s waar de Bijbelboeken op een rijtje worden gezet en kort toegelicht.

 


Noot:

(1) Er zijn ook andere volken en religies die de besnijdenis kennen. Dat komt omdat zij dan op een of andere manier van Abraham afstammen.  Abraham was de eerste persoon waar God een verbond mee sloot en als teken daarvan de besnijdenis gaf. Abraham had meerdere zonen, maar alleen met Izaak ging God verder om een volk  te vormen dat de Messias zou voortbrengen. Die andere zonen en zelfs de knechten werden echter wel besneden. En zo ging dat verder. Ook Izaak had twee zonen waarbij God met Jakob verder ging en Hem Israël noemde waarvan dus de Israëlieten afstammen. Zo zijn er dus vele volken naast Israël ontstaan waar ook de besnijdenis werd toegepast. Maar alleen voor Israël was het het teken van het verbond met God.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Comment moderation is enabled. Your comment may take some time to appear.

Een wandeling door mijn gedachten over Bijbelse thema's