De schreeuw

De schreeuw

Grazige weiden, waar je zijn Stem hoort,

zijn Hand voelt en zijn Gezicht ziet.

Ik zoek tastbare liefde; een interaktieve relatie.

of, zoals mijn dochtertje het zei,

toen we door de tuin liepen

en ik haar vroeg wat ze nu voelde:

“Een warme hand.” . . . .  – We liepen hand in hand – .

Ik verwachtte een omschrijving van een onzichtbaar ge­voel.

 

Hij vraagt geloof, vertrouwen;

zekerheid van de dingen die men hoopt, bewijs van de dingen die men niet ziet. . . . . . . . .  Ik vraag een uitgestoken Hand.

De schreeuw is een brok,

elk onuitgesprokene een stok

die slaat . . . mijn binnenste mijn;

een uitgereten pijn.

 

Nergens plek,

nog geen zerk

met woorden van begrip:

” Hier . . .”

 

Alleen de schreeuw is begraven,

mijn zijn doet pijn,

niemand zal zich laven;

uitgestoten om wie ik ben.

 

Mijn wezen doet vrezen.

Niemand kan zich verenen.

Uitzonderlijk ben ik voor hen.

 

Naasteliefde, beleefdheid

zijn nog de leuningen die

in het donker uiteindelijk

blijken los te zitten;

het gaat ze niet om mij.

 

Ik huil zo verschrikkelijk

en niemand die het hoort

dan alleen het likken

van hun eigen wonden.

 

Voor het eerst ontdek ik pijn

erger dan de dood.

Voor mijn moeder zal ik maaien,

maar voor mijn Vader wil ik zaaien.

 

“Vader,  . . . . . .

al was het maar in de tuin van Eli’s schoot.

Want niets was ik voor Uw Koninkrijk.

Ik kon geen juk, geen last,

hoe licht of zacht,

meer aan.

 

De schreeuw is een brok,

een aarden stok,

waar U ook slaat.

Maar waar is dan het kaf?

Waar Uw stoffen staf,

die leidt en streelt,

met lieve woordjes speelt,

waar U ook gaat?”

 

Maar o, als God zijn Stem doet horen

zijn Hand doet voelen, zijn Gelaat doet zien

zijn luister en zijn macht.

Toont Hij dan zijn kracht

Midden in dit vragend uur.

Waar o, waar zal ik dan zijn

in het licht van zijn aanzien

of in het duister in de nacht

Zing ik dan of klaag mijn klacht.

 

Zijn Stem wordt gehoord

in de sterkte van zijn woord.

Zijn Hand wordt gevoeld

in de zege van zijn bloed

Zijn aanzijn wordt gezien

in de luister van wat Hij schiep.

De Machtige van Israël.

Dan toont Hij zijn kracht

en de blinden zullen zien.

De doven verstaan zijn stem

De tong van de stomme

zal zingen in de nacht.

De lamme zal dansen voor Hem.

De dorre woestijn zal gaan

bloeien als een roos.

De wildernis jubelt en lacht.

Spreek tot het hart

van wie moe is en bang:

Wees sterk!

De Heer vernieuwt uw kracht!

Een gedachte over “De schreeuw”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Comment moderation is enabled. Your comment may take some time to appear.

Een wandeling door mijn gedachten over Bijbelse thema's